บทความ

มูลนิธิสืบนาคะเสถียร รายงานตัวเลข พื้นที่ป่าไม้ในรอบ 10 ปี (2558-2568) ป่าไม้ไทยมี 101 ล้านไร่ คิดเป็น 31.46% ของพื้นที่ประเทศไทย ลดลง -0.03% หรือ 32,884 ไร่ ขณะที่ภาพรวม 10 ปีลดลงกว่า 830,000 ไร่ ขณะที่กรมอุทยานฯเร่งเพิ่มพื้นที่ป่าอนุรักษ์ให้ได้ 25 % ของประเทศ โดยขณะนี้มีป่าอนุรักษ์ 22 %

เมื่อฟ้าร้องลั่นแต่การจัดการเมืองล่มสลาย เมืองไทยภายใต้แรงกดดันของน้ำท่วมรุนแรง ในช่วงทศวรรษที่ผ่านมา..เสียงฟ้าร้องที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นแค่สัญญาณของฝนธรรมดา กลับกลายเป็นเสียงเตือนภัยที่สั่นสะเทือนพื้นฐานของชีวิตเมือง เมื่อฝนสุดขั้วทำลายล้างระบบระบายน้ำ ถนนหนทางและเศรษฐกิจในเวลาเพียงไม่กี่ชั่วโมง

สหกรณ์ออมทรัพย์ไทยมีการให้สินเชื่อมากถึง 2.43 ล้านล้านบาท สูงเป็นอันดับ 3 รองจากธนาคารพาณิชย์และธนาคารรัฐ แต่เกณฑ์สินเชื่อกลับไม่เข้มงวดจนสมาชิกก่อหนี้เกินความจำเป็น โดยเฉพาะการให้กู้ยืมระหว่างสหกรณ์ด้วยกัน หากเกิดขาดสภาพคล่องหรือหนี้เสียจำนวนมาก อาจเสี่ยงกระทบเศรษฐกิจประเทศ

การขาดแคลนแพทย์ส่งผลให้ บุคลากรทางแพทย์ทำงานหนัก มีภาระงานล้นเกินส่งผลให้ที่ผ่านมามีแพทย์ลาออกจำนวนมาก จึงมีความพยายามผลักดันร่างกฎหมายกำหนดชั่วโมงการทำงานบุคลากรทางการแพทย์ และ ร่างกฎหมายแยกกระทรวงสาธารณสุขออกจากสำนักงานคณะกรรมการข้าราชการพลเรือน(ก.พ.) เพื่อแก้ปัญหา สหภาพแพทย์ฯหวั่นไม่ตรจุด

"ศรีประภา เพชรมีศรี" นักวิชาการด้านสันติภาพ มองว่าสังคมไทยกำลังเผชิญกับความท้าทายสำคัญ ไม่เพียงแต่ประเด็นสันติภาพในสังคมเท่านั้น แต่ยังเป็นภัยคุกคามต่อ "สิทธิมนุษยชน"ด้วย เพราะแท้ที่จริงแล้ว "สันติภาพและสิทธิมนุษยชน" เป็นเรื่องเดียวกัน

ธุรกิจท่องเที่ยวไทยกำลังย่ำแย่ สภาพัฒน์เผยหลังช่วงโควิด-19 ต่างชาติทะลัก เข้าทำธุรกิจที่พักแรมและร้านอาหาร โดยเฉพาะกลุ่มทุนสีเทาที่มาอย่างผิดกฎหมาย ทำให้ผู้ประกอบการไทยมีต้นสูงขึ้นและโดนตัดราคา จนแข่งขันในตลาดได้ยาก แม้บางส่วนจะปรับตัวแล้ว แต่อาจไม่พอรับมือผลกระทบ หากสถานการณ์นี้ทวีความรุนแรงมากขึ้น

ข้อตกลงหยุดยิงระหว่างไทยและกัมพูชาไม่ได้ทำให้สถานการณ์ชายแดนผ่อนคลายลง แต่กรณีข้อพิพาทบ้านหนองจาน" อ.โคกสูง จ.สระแก้ว ได้ปลุกกระแสชาตินิยมกลับดังขึ้น ขณะที่นักวิชาการเห็นว่าการขับเคลื่อนเรื่องสันติภาพในไทย อาจจะช้าเกินไป ควรต้องเริ่มปลูกฝั่งแนวคิดนี้ตั้งแต่เด็ก 0-6 ปี

OECD ปัญหาใหญ่ของไทยในการยกระดับการพัฒนาประเทศ คือ “ผลิตภาพ“ ในการผลิตต่ำ สาเหตุหนึ่งที่สำคัญ คือ ไทยไม่มีผู้เชี่ยวชาญพอในการยกระดับผลิตภาพของประเทศ ที่สำคัญมีปัญหาเรื่องระบบข้อมูล มีไม่เพียงพอ หรือเอกภาพมากพอจะนำไปใช้งานได้

นโยบายที่มุ่งผลลัพธ์รวดเร็ว กำลังสร้าง 'ช่องว่าง' ผลักให้ 'คนจน' ยิ่งจมดิ่ง ในขณะที่ปัญหาความยากจนซับซ้อน เกินกว่าจะแก้ไขได้ด้วยตัวเลขเพียงอย่างเดียวหรือ แก้โดยใครคนใดคนหนึ่ง 'ท้องถิ่น' จึงเป็นอีกกลไกสำคัญ ที่จะช่วยเติมเต็มช่องว่างรัฐและสังคม ให้เกิดการแก้ปัญหาที่สอดคล้องกับ "ชีวิตจริง" ของคนจน